KORRIKA 17: Mezua

Euskal Herrian bizi dena euskal herritarra bada eta euskalduna euskaraz dakiena, nola deitu behar diogu euskara maitatu, ikasi eta erabili egiten duenari? Nola, euskaraz bizi denari?

AEK-k eta Korrikak horiei guztiei izena ipini nahi diete Korrika 17rekin: euskara maite duena, ikasten eta erabiltzen duena, EUSKALAKARIA¹ da:

Euskalakaria da lehenengo hitza euskaraz egiten duen dendaria

Euskaraz sortzen duen artista.

Euskaraz diharduen lantegiko enpresaria.

Euskara sustatzen duen herritarra.

Euskararen aldeko neurriak hartzen dituen herri-ordezkaria.

Euskaraz lan egiten duen kazetaria, kirolaria, iturgina…

Euskalakaria da hitz egin ez baina ulertzen duenari euskaraz egiten diona.

Euskalakaria da ikasten ari dena, eta ikasten ari denarekin mintzo dena.

Euskalakaria da haurrari dakien beste euskara egiten dion gurasoa.

Euskalakaria alaia da.

Euskalakaria baikorra eta ekintzailea da.

Euskalakaria bizizalea da.

Euskalakaria naiz ni.

Euskalakaria haiz hi

Euskalakaria da bera.

Euskalakariak gu gara.

Euskalakaria zara zu.

Euskalakariak zuek zarete.

Euskalakariak haiek dira.

Korrika egiteko, grina eduki, oinez jakin eta abiatu egin behar da. Erortzeko beldurrik gabe. Euskaraz egiteko, maitatu, ikasi eta aritu egin behar da. Hanka sartzeko beldurrik gabe.

Tipi-tapa, tipi-tapa… Euskal Herria euskalduntzeko herritar bakoitzaren egitekoa, garrantzia eta protagonismoa aldarrikatu nahi ditugu.

Tipi-tapa, tipi-tapa… Bakoitzaren abiapuntua zeinahi dela ere, herritar guztiak euskalakari izango diren Euskal Herria da Korrikaren azken helmuga. Euskal Herri euskalduna da AEKren azken helburua.

Maitatu, ikasi, ari… euskalakari!

¹: 1. iz. / izond. Euskara maitatu, ikasi eta erabiltzen duena. 2. iz. / izond. Euskara erabiltzeko helburuz, euskara maitatuz, euskara ikasi, eta hobetzeko ahaleginak egiten dituena. Horretarako urratsak ematen dituena.